ناو Hazmat از مالکان کشتی دالی به دلیل سهل انگاری شکایت کرد

 

یک شرکت حمل و نقل بالتیمور از صاحبان و مدیران کشتی کانتینری دالی به دلیل فلج کردن غیرمستقیم تجارت آن شکایت کرده است.

Grace Ocean Private Ltd. و Synergy Marine Group، به ترتیب مالک و مدیر خدمه کشتی با پرچم سنگاپور که پل فرانسیس اسکات کی در بالتیمور را پس از برخورد به آن در ماه مارس تخریب کرد، در دادگاه فدرال در ماه مارس درخواست حمایت از مسئولیت را داده اند. مریلند.

 

اما شرکت Underwood Energy که مالک کامیون‌های Hazmat است و خدمات انتقال ریلی به کامیون را برای سایر شرکت‌های حمل و نقل Hazmat در مجاورت محل قرارگیری پل اجرا می‌کند، ادعا می‌کند که سهل انگاری مالکان و مدیران کشتی مستقیماً منجر به تخریب این پل شده است. پل

این سهل انگاری "همچنین باعث تعطیلی اقتصادی در مقیاس وسیع در بالتیمور شد که به شدت بر مشاغل محلی مانند [آندروود انرژی] تأثیر خواهد گذاشت، که بقای کسب و کار و موفقیت آن متکی به زیرساخت ها و سیستم قانونی ساخته شده توسط کشور ما برای اطمینان از عبور ایمن مواد خطرناک ضروری است. بسیاری از غیرنظامیان به آنها تکیه می کنند.

 

 

ضروری است که متقاضیان در قبال اقدامات خود پاسخگو باشند، اقداماتی که همچنان اثرات مخرب و پایداری بر جامعه اطراف و مشاغلی مانند مدعی دارد.

 

کامیون‌هایی که مواد خطرناک را حمل می‌کنند، از جمله 9 بار که توسط Underwood Energy اداره می‌شوند و آنهایی که متعلق به ده‌ها شرکت انرژی دیگر هستند که از تسهیلات انتقال کامیون ریلی پروپان و بوتان Underwood استفاده می‌کنند، اکنون باید از رودخانه Patapsco از طریق یک مسیر انحرافی 30- مایلی در اطراف بالتیمور عبور کنند. برای دسترسی به مشتریان جنوب شهر.

 

دو تونل رودخانه ای شهر، تونل هاربر و تونل فورت مک هنری، مواد خطرناک را ممنوع می کنند.

شان آندروود مالک Underwood Energy، به FreightWaves گفت.

 

 

از دست دادن قراردادها

آندروود در تجارت با حاشیه بسیار باریک حمل پروپان و بوتان گفت که یک یا دو پنی در هر گالن محصول می تواند به هزینه های حمل و نقل قابل توجهی تبدیل شود.

 

او گفت: «ما شاهد افزایش حمل‌ونقل هستیم که 3-5 سنت به ازای هر گالن بیشتر است، به دلیل زمان اضافی که برای انحراف در اطراف بالتیمور طول می‌کشد،» و این به هر طرف 45 دقیقه تا یک ساعت اضافه می‌کند. من می گویم هزینه حمل و نقل تا 30 درصد افزایش یافته است که رفتن به منبع دیگری را گزینه جذاب تری برای مشتریان ما می کند.

 

آندروود خاطرنشان کرد که در یک سال پرمشغله، شرکت تقریباً 1700 تا 1800 کامیون را در تأسیسات انتقال او - عمدتاً از طریق قراردادهای سالانه - خدمات رسانی می کند و اکثر این کامیون ها اکنون برای رسیدن به مشتریان باید مسیرهای انحرافی را طی کنند.

 

او گفت: «بهترین سال ما، ما 15.9 میلیون گالن محصول را مدیریت کردیم، اما من تقریباً 7 تا 8 میلیون گالن را در قراردادها از دست داده‌ام، زیرا این پل از کار افتاده است. ما خواهیم دید که چه تعداد در سال آینده تمدید خواهند شد، اما احساس عمیق من این است که قراردادهای بیشتری را از دست خواهیم داد و سایرین که می مانند ممکن است میزان تجارت آنها با ما را کاهش دهند."

یک وکیل این شرکت به FreightWaves گفت: از آنجایی که خسارات متحمل شده توسط شرکت ادامه دارد، مبلغ خسارت خاصی در دادخواست شرکت لحاظ نشده است.

 

با این حال، ناامیدکننده ترین چیز برای آندروود، تکیه گریس اوشن و سینرجی مارین به قانون دریایی 1851 در تلاش آنها برای تبرئه یا محدود کردن قرار گرفتن در معرض هرگونه مسئولیت ناشی از برخورد پل است.

 

این پل در ابتدا برای جابجایی مواد خطرناک به دلیل محدودیت‌های موجود در تونل‌ها ساخته شده بود، بنابراین من تأسیسات راه‌آهن را تا جایی که می‌توانستم ساختم تا حمل‌ونقل برای مشتریان جذاب‌تر شود – بحث باز نگه داشتن تأسیسات بدون آن تقریباً سخت است. آندروود گفت پل.

"بنابراین تصور اینکه یک شرکت مستقر در سنگاپور می تواند به دلیل قانونی که قبل از موتور احتراق داخلی نوشته شده در ایالات متحده در قبال مسئولیت و خساراتی که در ایالات متحده ایجاد کرده است غافل باشد؟ این احمقانه است."

 

 

از دارل ویلسون، سخنگوی Synergy Marine و Grace Ocean که از او خواسته شد نظر بدهد، به FreightWaves گفت: "متأسفانه، به دلیل تحقیقات در حال انجام که ما به طور کامل در آن شرکت می کنیم، اظهار نظر در این زمان نامناسب است."